column_sneak

Waar is het feestje…. ?

Inkoppertje natuurlijk maar wel leuk om jezelf zo te mogen aankondigen op een website als deze!

Ik sluit mij dankbaar aan bij het rijtje van Beatsessions.com resident DJ’s. Maar ben ik wel een echte DJ of is dit slechts een kruisbestuiving tussen droom, wens en werkelijkheid? Fijn voordeel van een website als deze is dat ik eindelijk eens mijn verhaal kan doen. Ik laat het oordeel daarna aan jou, de bezoeker van Beatsessions.com, de lezer van deze post.

Begin 1977 komt deze muziek fanaat ter wereld. Het duurde slechts zes jaar tot ik samen met mijn vriendje Bert achter een radio met cassettedeck kroop. ‘Handig zo’n record button!’. Wij hebben samen vele vele bandjes ingesproken. Meestal gewoon moppen of andere rare dingen, het ging om het terugluisteren en dat deden we altijd met een gejatte zak chips uit de voorraadkast. We hadden beide een BMX crossfiets en scheurde heel wat boeren landweggetjes af. Maar als ik dan weer thuis kwam ging ik direct naar mijn slaapkamer, daar stond mijn radio en die had een koptelefoon uitgang. Ik zette een willekeurig cassettebandje op en ging mee trommelen op mijn zelfgemaakte trommel (bovenkant ronde wasmiddel doos + geplakt overtrek papier). Gelukkig hadden wij de meest lieve buren en vooral de allerliefste buurvrouw ooit: mijn ‘Tante Rita’. Ze was geen echte tante maar ze bekommerde zich altijd over mij.

Maar kleine kinderen worden groter. Rond mijn 10e verlaat ik de basisschool waar ik door een vallende ziekte niet langer kan deelnemen aan de lessen. Ziekenhuizen vormden mijn tweede thuisbasis in die jaren. En dat is nu net waar mijn passie voor muziek is ontstaan. Ik had weinig te doen los van alle onderzoeken en ging luisteren naar de radio. Ik zat altijd klaar met mijn lege tapes om de boel te recorden, ‘Tros Dancetrax’,  ‘De bond van doorstarters’ en wat te denken van de jaarmixes van Ben Liebrand?  ‘For Those Who Like To Groove’ vormde later ook geen uitzondering. Het bracht mij allemaal de basis voor een muziek verslaving zonder enige vorm van hokjes. Soul, groove, jazz, breakbeats, fijne club-tunes, niets was te gek!

Ondertussen werd wel duidelijk dat je een keuze moest gaan maken binnen deze nieuwe stromingen van ‘Nederlandse’ bodem. Ging je mellow of ging je hardcore?  Club ‘IT’ gaf de nieuwe toon van mellow aan. I loved it! Maar ID&T kwam aan rechter flank met rauwe hardere sounds.. and again, I loved it! Thuiszitten met enkel een computer ter beschikking brengt ook voordelen met zich mee, je begint zo’n PC te begrijpen en ik begon te snappen hoe ik er muziek mee kon maken. Niet veel later begreep niemand in mijn dorp hoe ik toch die vette sounds uit mijn PC kon halen. Ik produceerde ‘club’, ‘hardcore’ maar ook ‘breakbeats’ en stuurde zoveel demo’s als ik maar kon. Ondertussen kocht ik ook een heus mengpaneel en de draaitafels volgden snel daarna. Plaatjes kopen bij ‘Twist en Shout’ in Utrecht, later ook bij Midtown. Men kreeg door dat ik muziek kon maken, ik was creatief en kreeg zo nu en dan een plekje op feestjes als DJ.

Ik ben 18 als ik besluit op mijzelf te gaan wonen. Mijn eerste echte huisje in plaats van pleeggezinnen. Ik stuur mijn demo’s naar organisaties als ‘Rotterdam Terror Corps’ en ben in de weekenden steeds vaker in Rotterdam. Door mijn maatje Coen Mastik uit Rotterdam struin ik alle feestjes in de Energiehal af en besluit daar ook mijn definitieve eindbestemming te zoeken. Rotterdam .. dat is het, daar wil ik wonen en daar wil ik mijn muziek brengen.

Rotterdam.. een grote stad waar je lastig in contact komt met de scene als buitenstaander. Ik had in deze periode een uiterst goed betaalde baan als ICT’er en kon mijzelf wel enige marge verschaffen als het fout zou lopen. En dus zocht ik direct de grote mannen op. De mannen waar ik altijd al tegenop keek, de mannen die mijn voorbeeld waren en waarvan ik dacht dat we samen het verschil konden maken. Wel moest ik met iets komen dat het voor iedereen interessant maakte. En daar kwam mijn ICT kennis om de hoek kijken! Radio maken kon namelijk niet alleen via de ether maar ook via het internet. Ik kocht van mijn gespaarde centen spullen om van dat doel een concept te maken. Kort hierop ging ik de DJ’s stuk voor stuk af , en iedereen leek te zien dat dit concept passie vormde en haakte aan. Dit alles met als gevolg 10 jaar DOTF.

Terug naar mij, DJ Sneaky-D. Ik ben een bevoorrecht mens door te kunnen zeggen dat ik met de grootste artiesten van Nederland heb mogen samenwerken. Dit zegt echter niet zoveel over mij, dit zegt veel meer over de kracht van het bundelen van een concept. Ik had namelijk als DJ veel meer kunnen halen uit mijn eigen capaciteiten;

Onzekerheid kan een gigantische bitch zijn. Iemand met zo’n onwijze onzekerheidsdrang , dat ben ik. Ik heb de afgelopen 15 jaar op diverse kleine en grotere feesten gestaan inclusief ‘Hardcore 4 life’ en Pussylounge’ en ‘Slaves to the Rave’. Gek genoeg sta ik prive wel mijn mannetje maar heb ik ontzettend veel moeite om mij op een juiste manier te profileren achter de draaitafels voorzien van groot publiek. Eigenlijk ben je de titel ‘DJ’ dan niet meer waardig. Maar telkens klinkt het geluid ‘Maatje, als je zelf toch eens door hebt hoe makkelijk jij met draaitafels én plaatjes omgaat’.

Misschien pas ik gewoon niet zo goed bij de grote zalen en locaties en voel ik me fijner op de achtergrond. Weet mezelf niet zo goed een houding te geven bij groot publiek. Maar dat  neemt niet weg dat ik een extreem liefhebber ben van house muziek. Een stem in mij zegt wel eens ‘zet me tegenover wie dan ook achter de draaitafels en laten we oldschool gaan draaien!’. Ik heb dit ooit met DJ Vince gedaan, dat moment neem ik mee in mijn graf. Het was en ging namelijk zo vanzelfsprekend. Paniek en angst kan een dooddoener zijn, ik ken de grootste DJ’s die niet tussen een volle zaal met publiek durven staan. Angst, is een slechte raadgever.

Tijd dus ook voor mij om het geheel weer vanuit een nieuw licht te herzien. Mijn residentie bij Beatsessions.com is hierop een antwoord, op termijn is mijn plan om weer op de planken te staan en beetje bij beetje het groter te zoeken. Ik ben mijn collega’s die mij hierin steunen erg dankbaar. Wel is de boodschap van dit verhaal dat angst en paniek soms onderdeel zijn van groei. Schrik daar niet van, zoek op tijd hulp. Ik deed dat niet.

Ik bedank mijn collega’s Gijs, Stanton, Vince en Ricky da Dragon voor de push die soms nodig is om zelf vertrouwen te krijgen.

Time for some noise op Beatsessions.com. 

Cheers.

Sneaky-D

browse rustig verder tijdens het luisteren

  • N,

    Je bent beter dan je zelf denkt… dat heeft DOTF wel uitgewezen!

  • Rocca Timmer

    hier sluit ik me bij aan , ik luister nog net zo graag naar je oude sets als naar je nieuwe sets alhoewel je hoort dat muziekaal gezien wel ge-evolueerd bent ,kan ook niet anders met zon rits aan HELDEN waar je mee samen hebt gewerkt. Qua stylen ben je een beetje een alleskunner geworden en hier schuilt een beetje mijn jaloezie (ik wil dat ook maar met twee kleine kinderen is het mijn momentjes zoeken dat ik ff kan oefenen), Mar ik hoop dat we(luisteraars van beatsessions) nog lang van jullie kunsten kunnen genieten.

    Mar , Mike , Spike , Maynor , Rick , Gijs ,Stylo en iedereen die ik ff niet uit mijn blote hoofd kan opsommen………………….Thanks and keep it up

  • Renz

    Wow, goeie column. Hoop dingen erg henkenbaar. Thumbs up!

  • Vinyl_Vinnie

    Toch leuk om te zien dat er veel meer mensen naar dancetrax, bond voor doorstarters etc. luisterden. Verder ook feest der herkenning.

    En inderdaad, angst hoort er wel een beetje erbij. Niet in de negatieve vorm (net zoals bij stress), het kan je ook beter maken. Maar het is altijd goed opletten welke kant het opgaat.

    Ik heb wel wat dingen hierdoor geleerd, maar ben ook hierdoor dingen misgelopen. Ging de hele zaal uit zn dak, zat ik in die “zone” om maar te presteren en alles goed te laten lopen. Dus moet ik leren te genieten van deze dingen als draaien etc.

    En dat ga ik proberen zoveel mogelijk te doen!

beatsessions.com essential dutch edm platform