column_toen_en_nu

Ouwe jongens krentenbrood

Muziek draag je bij je vanaf het moment dat het je raakt, dat het je weet te overtuigen van haar kracht. Daarna is het up to you, wat ga je doen met je muziek? Blijf je het relaxed luisteren, koop je draaitafels en ga je je tracks mixen of besluit je het achter de PC vanaf de tekentafel zelf te produceren? Feit is dat ongeacht je keuze, muziek je zal verbinden met mensen. Dat is gelijk ook de kracht en dat maakt het zo bijzonder.

Hoewel ik eerder al eens schreef over mijn muziek verleden en de invloed die dat op mij had, ga ik vandaag verder met een leuke follow up. Want muziek is natuurlijk ook stappen, veel stappen! En zeker een jaar of twaalf geleden deden we dat –mwah- redelijk fanatiek.

Het is vrijdagavond en we zitten met ze’n allen thuis bij Wouter, het weekend staat voor de deur. Het is druk en iedereen heeft zin om te stappen. Met ‘iedereen’ doel ik op een life-style gevoelige groep die allen voorzien van een 40-uurige werkweek, staan te trappelen om het weekend te gaan domineren. Binnen onze groep bevinden zich project managers, HR-consultants, auto verkopers, grafisch ontwerpers, fotomodellen, muzikanten en een aantal gasten die nog niet zo goed weten wat ze willen maar naar eigen zeggen altijd wel werk hebben. Een potpourri van heb ik jou daar, dat vooral. Wat onze groep bijzonder maakt is de overdosis aan gezond verstand, we weten wat we willen in dit leven en hebben ons op dat moment nergens zorgen over te maken. Het werkaanbod is groots, de ICT markt ontploft letterlijk en de lease auto’s vliegen om de oren. Maar werk is één, lol maken is twee. Voor het laatste offeren wij ons weekend dan ook graag op en het liefst gezellig in een huiselijk samenzijn alvorens we de juiste kleding hebben uitgezocht en richting een die-hard feestje afreizen.

Vandaag staat een gigantisch techno evenement op de agenda aan de rand van Rotterdam. We besluiten allemaal in lichte kleding richting de loods te gaan. Van spanning is geen sprake, van enthousiasme zeker wel. De bewuste avond staat bekend om het strenge deurbeleid en wij hebben aardig wat mooie meiden bij ons maar de mannen zijn in de meerderheid. Het blijft altijd maar afwachten of je als groep binnenkomt. We hebben mazzel, de door-bitch ziet ons als een verrijking van de avond en van fouilleren is zelfs geen sprake. Komt dat even goed uit, want deze avond gaan we zeker niet nuchter doorbrengen.

Twee zalen zo immens groot, afgescheiden van elkaar door een dikke muur en een redelijk klein poortje. Het doet industrieel aan, en geeft mij het gevoel dat ik vroeger als klein kind had als we gingen apenkooien; ‘shiiit, is dit mijn speeldomein de komende uren?’. Techno is voor mij vrij nieuw en dat heeft op dat moment alles te maken met mijn oldschool verleden. Ik vind mezelf niet hip genoeg, niet los genoeg, voor techno. Maar alle jezus wat gaat het los die avond en wat vind ik het allemaal prachtig. Onze groep knalt als een clusterbom uiteen en iedereen zoekt zijn of haar favoriete stek op. Die van mij is al snel duidelijk; vooraan bij de speakers compleet uit mijn dak op de freestyle set van Richie Hawtin! De avond gaat zo snel, en waar is iedereen eigenlijk van onze groep? Ah, daar zie ik Jeff springen samen met Dees.  En Wouter staat een stukje verderop met Joyce uit zijn plaat te gaan. Alsof iemand met het kookwekkertje speelt prijkt ineens het signaal van de allerlaatste set. Huh? Hoe laat is het dan? En waarom gaat de tweede zaal dicht? Als gedreven door magneten trekt onze groep samen en we kijken elkaar aan, ja dit was een prachtig feest.

Onze rots in de branding is altijd nuchter en we mogen dankbaar meerijden in zijn auto, sterker nog .. een aantal van ons zal moeten wachten in de kou bij de loods tot hij weer terug is, want we gaan allemaal naar het huis van Wouter. Daar is het eigenlijk altijd feest, er staan draaitafels en flinke speakers. We gaan er douchen en ons opfrissen om daarna eindeloos lang te ouwehoeren met elkaar alsof de flower power tijd nooit is weggeweest. We zien de zon opkomen en doen gezamenlijk boodschappen, we ontbijten met zijn allen en bepalen de verdere strategie voor het weekend.

Een weekend zoals dat er nog vaak zou komen; lekker ontspannen genieten van het samenzijn, jong zijn, niets moeten (los van hard werken) en feesten. Het staat en valt op dat moment bij een soort van broederschap. Alles van elkaar weten, door de weeks doet ieder zijn of haar ding, en in de weekenden praten we bij en feesten we vooral.

Deze periode herinner ik me als een warme deken op mijn tweede jeugd, het was mooi. Maar met nadruk op ‘was’. Feesten is belangrijk, een noodzakelijk onderdeel van het leven waardoor je kan zeggen ‘ik heb geleefd!’, maar je moet ook verder. En ik ging verder, verder met muziek draaien en verder met volwassen worden. Keihard doorhalen in de weekenden dat stopte, daar had ik de leeftijd niet meer voor. Vandaag de dag ben ik nog steeds bezig met mijn muzikale passie maar het nachtwerk, ach dat is iets van heel vroeger, muziek blijft iets van nu, volwassen zijn ís iets van nu.

En dan ineens komt 10 jaar later de dag waarop ik telefonisch contact heb met Wouter. Hij blijkt gigantisch aan de weg te timmeren met techno, het verbaasd me niets. Sticky Green is het Label dat hij vertegenwoordigt samen met zijn maat. Ik vertel hem dat ik samen met mijn bijzondere maat ook keihard werk aan een mooi concept, Beatsessions. We besluiten een techno avond in te plannen.

Vrijdagavond 11 januari treffen we elkaar in de studio van Beatsessions. Het is vanaf de eerste seconde de klik die later zorgt voor een top avond. Een avond vol bijzondere mensen, zoals de vrienden die hij mee brengt, zijn vriendin en ook zijn broer. We zijn ouder geworden maar herkennen nog steeds een vibe in elkaar die garant staat voor vuurwerk. En zo geschiedde.

Doordat onze laatste DJ van de avond blijkt af te bellen krijgen we samen de kans om nog eenmaal techno te draaien uit die periode. Samen, als van ouds, met draaitafels.. gewoon zoals het toen was.

Wouter, bedankt voor de mooie tijd en bedankt voor het fijne wederzien!

M.

  • http://www.facebook.com/nijneman Michiel Pronk

    We worden oud… maar gelukkig niet volwassen!

  • M.

    Laten we vooral heel oud worden Michiel!

beatsessions.com essential dutch edm platform