dj_talk_dreamteam

Dreamteam reorganisatie

Het leven is onderhevig aan verandering, ook ID&T vormt geen uitzondering op deze regel. Stonden we eerst nog keihard te springen op de laatste editie van Thunderdome, bereikt ons nu het nieuws dat het geprezen Dreamteam toe is aan een noodzakelijke switch.

Onze collega’s van Partyflock brachten een bezoek aan de mannen:

In 1992 startte een groep vrienden het Dream Team. We kennen ze los als Buzz Fuzz, Gizmo, Dano en The Prophet. Ruim dertien jaar zijn ze actief in de hardcore scene, draaien ze over de hele wereld en produceren ze ontelbaar veel platen. In 2005 komt er aan het ‘team’ een einde na een evenement in de Heineken music hall. Acht jaar later zien we op Partyflock ineens evenementen aangemeld worden met Dream Team in de line-up en er is een nieuw artiestenprofiel aangemaakt zonder The Prophet, maar met Da Mouth of Madness…dat roept vragen op! Na wat mailcontact met Dano is het snel besloten dat we maar eens gaan afspreken om het verhaal op te tekenen.

Meteen de koe maar de horens vatten: waarom een Dreamteam zonder The Prophet?
Buzz Fuzz trapt af: ‘In 2005 was er ‘History of Hardcore’ en toen bleek al wel een beetje dat The Prophet toch wel echt meer met zijn hardstyle en Scantraxx bezig was en het klikte muzikaal dus niet meer. En ook persoonlijk liep het niet lekker, maar dat kwam eigenlijk wel een beetje door hem..’ Dano knikt en geeft toe ‘Ja, klopt. Er zijn natuurlijk meerdere factoren en zoals al gezegd was Dov (The Prophet, red.) bezig met hardstyle, maar in de Heineken music hall op die bewuste avond zijn er gewoon wat dingen gebeurd. Ik wil er niet tot in de details op ingaan, want dat is persoonlijk en onderling, maar er waren gewoon een aantal dingen die naar mijn mening niet oké waren en toen ben ik een beetje uit m’n dak gegaan en dat was voor Dov de druppel. Die had er gewoon geen zin meer in.’ Gizmo valt bij: ‘muzikaal en sociaal ontplofte het gewoon op dat moment.’

‘We waren vrienden die een groep vormden, maar dertien jaar met tours over de hele wereld en alles samen doen, vergt natuurlijk ook een heleboel van iedereen. Dat is met elke band. In het begin wordt je steeds closer, omdat je met elkaar op tour bent en alles is nieuw en een eerste ervaring. Op een gegeven moment krijgt iedereen toch meer een eigen soort route die je uitstippelt. Kwalitatief waren we allemaal goede producers dus je krijgt toch een eigen kijk op de muziek. In 2005 was het dus eigenlijk een druppel die de emmer deed overlopen, maar het was voor ons allemaal als solo artiest ook wel weer goed. We konden ons als dj echt volledig op onszelf storten.’

En toch kwamen we na 2005 nog wel eens ‘Dream Team’ tegen in line-ups, maar dan 75% of 50%…waarom in godsnaam?
‘Ja, dat denken wij inmiddels ook! We vonden dat allemaal niet echt leuk en het voelde ook echt niet goed, maar we hebben het vijf jaar lang volgehouden. Dov wilde niet, maar als je Dream Team neerzet, dan verwachten ze hem wel. Dus dat kon gewoon niet. Maar omdat we eigenlijk nooit echt naar buiten hadden gebracht dat Dov wilde stoppen… Mensen die ons kenden, wisten wel hoe het zat, maar het publiek heeft een tijd wel moeten gissen wat betreft het hoe en wat van de procenten.’

‘Zo’n anderhalf jaar geleden hebben we met z’n vieren in Utrecht gesproken. We hebben een heel relaxte avond met elkaar gehad in een restaurantje en eigenlijk is toen pas echt alles uitgesproken en was het moment dat Dov zei dat ie ook echt wilde stoppen en toen hebben we heel open gesproken en gezegd dat Dov vooral lekker verder moet gaan met zijn Scantraxx-imperium en dan doen wij dat ook, als The Dream Team. Het hoge woord was eruit en toen hebben we het toch nog heel even laten hangen als het ware. Maar 15 december vorig jaar hebben we tijdens de laatste Thunderdome echt afscheid van hem genomen en in januari zijn we met zijn drieën verder gegaan en hebben we MC Da Mouth of Madness erbij gevraagd als vaste MC.’

Was een MC in plaats van een dj erbij een bewuste keuze?
Gizmo begint te lachen: ‘Nou, ik was steeds de lul, want ik moest steeds MC-en!’ ‘Maar’, gaan de heren verder, ‘The Prophet is wat dat betreft ook gewoon niet vervangbaar. Hij is ermee begonnen en dan kiezen we geen andere dj als vervanger. Dat doe je gewoon niet. We houden met z’n drieën het Dream Team in ere. Wij kunnen nu als producers/djs onze taak doen en Sietse (Da Mouth of Madness, red.) kan het goed aanvullen op tracks, de shout-outs doen enzovoort. De afgelopen maanden hebben we een paar testfeestjes gehad om te kijken hoe het voelt en of de klik er tijdens optredens is en we zijn eigenlijk wel erg positief! We zijn nu effectief drie, vier maanden bezig en hebben nu steeds meer het gevoel dat we er zijn. We weten wat we willen muzikaal en ook raken we weer ingespeeld op elkaar en ook weten we steeds meer wat Sietse brengt en toevoegt aan het geheel. Het gaat nu haast al als vanzelf en het kan alleen maar beter worden.’

Waarom hebben jullie gekozen om onder dezelfde naam door te gaan?
‘Waarom niet? Anders gooi je twintig jaar ervaring en muziek weg als het ware. Je begint dan helemaal opnieuw. We hebben de kritiek wel gelezen op Partyflock en we snappen het aan de ene kant ook wel, maar aan de andere kant is het in andere muziekgenres heel normaal. De Rolling Stones hebben ook ex-leden die inmiddels wat anders zijn gaan doen. En wij willen gewoon graag verder en wij zijn ook the Dream Team. Daarnaast zijn we één van de weinige hardcore dj teams die nog bestaan. Nu Dov besloten heeft het Dream Team los te laten en wij besloten hebben verder te gaan en we met een MC een nieuwe dimensie hebben toegevoegd, is er ook weer een nieuwe impuls.’

Alle drie veren ze op en het enthousiasme neemt toe…’Op 18 mei gaan we een stempel zetten ‘Dit zijn wij’. Op die dag komt onze nieuwe cd uit. Dat straalt uit wie we nu zijn. Het wordt voornamelijk nieuw, maar met een vleugje oud. We dragen hem ook mede op aan alle collega’s die we in de afgelopen twintig jaar verloren zijn zoals 3 Steps Ahead en Liza ‘N’ Eliaz’. Dano roept, nog in een post-deadline-high, enthousiast: ‘het zijn zulke fucking goeie tracks! Het is echt een hele mooie mix geworden en we denken zelfs dat het de beste cd is die we ooit gemaakt hebben.’

‘We willen ook echt wel weer terrein veroveren in de huidige hardcore. Normaal staan we natuurlijk alleen maar bij de early en dat zijn we af en toe wel een beetje zat. We willen live gaan optreden met nieuw materiaal. Er is momenteel heel veel Italiaans talent dat allemaal in Nederland woont en die jongens hebben de markt wel veroverd dus in die zin ligt de lat wel erg hoog. Maar we willen ook niet echt een stempel drukken op onze stijl. Niet een specifiek hokje kiezen en daar dan binnen blijven. We willen niet alleen maar mee met de stroming en dus is de nieuwe cd geen mainstream plaat, het is Dream Team, zonder commerciële bedoelingen.’

Er is op dit moment überhaupt een aardige discussie bezig over hardcore en voornamelijk mainstream hardcore. In hoeverre krijgen jullie dat mee?
‘We krijgen dat wel mee natuurlijk. Tot op zekere hoogte snappen we de kritiek wel. Als je kijkt naar de grote evenementen, dan is het wel zo dat er vaak dezelfde namen worden geboekt die vaak dezelfde muziek draaien. Ze draaien allemaal platen van elkaar en remixen elkaar. Dat is overigens in de hardstyle ook wel hoor! Bij het meer kritische publiek en de echte liefhebbers gaat dan de verveling wel toeslaan. Wij hebben ons er in principe nooit aan gehouden. We hebben in het verleden gemaakt waar we zin in hadden en dat zullen we ook blijven doen. Ik (Gizmo, red.) houd er bijvoorbeeld van om mensen te choqueren en ik gooi er een hiphop plaat in om de boel wat op te schudden. Maar er zitten in de huidige scene ook echt wel goede artiesten met goede tracks hoor!’

Zijn jullie sowieso in de loop der jaren anders gaan kijken naar alles wat zich afspeelt in ‘het wereldje’?
‘Ja, zeker! Ik ben in elk geval veel rustiger geworden. Het zal me aan m’n reet roesten wat ik maak. In welk straatje het past. Als ik het lekker vind en mensen gaan uit hun dak als ik het op een feest draai dan is het goed lijkt mij’, aldus Buzz Fuzz.
Dano voegt toe: ‘waar ik naarmate ik ouder wordt juist steeds meer van baalde was dat ik steeds alleen maar voor het oude werk geboekt werd. Dat kan ik achterstevoren, geblinddoekt met mijn handen afgehakt wel voor elkaar krijgen. Ik vind het leuk om nu eens een nieuw gezicht te laten zien.’

‘We werken er ook wel keihard aan. De tijden zijn wat dat betreft wel veranderd. Je kunt niet meer je telefoon bij de speaker houden en vragen ‘vind je m’n track goed’. Zo werkt het niet meer. Vroeger had je een contract bij ID&T en dan werd het voor je gedaan. We doen nu echt alles in eigen beheer. Dat doen we ook echt bewust overigens, want in het verleden hebben heel veel mensen heel veel geld aan ons verdiend. We hebben toen getekend voor 2 of 3% op alle merchandise en al onze tracks hebben we weggetekend. Kunnen we zelf niets meer mee. Ditmaal willen we het echt goed aanpakken. We hebben natuurlijk in twintig jaar enorm veel geleerd en het is ook leuk en goed om het zelf eens een keer aan te pakken. Niet afwachten, maar aanpakken. We zien elkaar wekelijks, natuurlijk met draaien, maar we moeten nu ook gewoon echt met elkaar vergaderen en overleggen. Deadlines op tafel leggen en taken verdelen. Vroeger was het meer lang leve de lol.’

‘Dat we er nu anders mee bezig zijn, kwam ook tot uiting bij het maken van de cd. We hadden maar vier maanden de tijd om alles kant en klaar af te leveren, maar we hebben echt zorgvuldig gewerkt. Vroeger wilden we misschien in haast wel eens wat afraffelen, maar nu hebben we daar wel voor gewaakt en het proces bewaakt. Dan belde Buzz Fuzz mij (Gizmo, red.) uit bed met de mededeling dat ik beloofd had iets aan te leveren en die verplichting voelde ik ook echt, gelukkig. Ik heb drie jaar niets geproduceerd, maar nu heb ik er weer zin in. Ik heb mijn studio opgeruimd.’ De andere mannen lachen hard. Dano: ‘Ja, dat was echt een rotzooi! Hij stuurde me foto’s, tjezus! Maar ook ik herken de push die erachter zit. Ik zou samen met Andreas Krämer een track aanleveren voor de cd, maar ik kreeg maar niks doorgestuurd van hem. Dus vorige week moest ik naar Praag het weekend en belt Mark (Buzz Fuzz, red.) mij met de mededeling ‘Niks mee te maken dat jij zit te wachten ergens op, voordat je naar Praag gaat, heb je mij een track aangeleverd!’ Ik moest dus aan de bak en ik ben serieus de hele nacht bezig geweest. Kon ik die slavendrijver mooi terugpakken door de hele nacht berichten te sturen met m’n vorderingen, haha!’

Is het produceren tegenwoordig een must?
‘Ja, je verdient er grof gezegd geen klote mee, maar je moet tegenwoordig produceren om überhaupt boekingen te krijgen. Nu is het in de hardcore wel anders dan in bijvoorbeeld de house. Met hardcore haal je niet zo snel een top tien hit in de Top40 en met house is dat tegenwoordig niet ondenkbaar natuurlijk. Met downloads kun je nog wel wat verdienen, maar een vetpot is het niet meer zoals vroeger met vinyl. Of je moet echt mazzel hebben met een hit of een remix die het commercieel echt goed doet. Je moet het ook niet puur en alleen voor het geld doen. Je muziek is een visitekaartje en je moet er je uitdaging in blijven vinden. Wij zijn heel breed en kunnen ons ei kwijt in meerdere muziekstijlen en die ook combineren met elkaar.’

Word het event op 18 mei alleen maar Dream Team?
‘Nee, er zijn drie area’s. Er is ook ruimte voor talenten. Daar willen we in de toekomst ook zeker meer mee doen. Onder de vleugels nemen en wat begeleiden vanuit onze ervaring en kennis. Op deze plaat hebben we ook samengewerkt met D-Xtreme en Skuffa. Jonge talenten die wij een zetje in de rug geven door ze te begeleiden. Met Skuffa heb ik (Dano, red.) twee tracks gemaakt en met D-Xtreme ook één. En Mark heeft op zijn beurt een track van D-Xtreme afgemixt. Hij leverde een goeie track aan, maar het geluid was niet helemaal lekker. Zo vormt zich een ondersteuning in hun talent. Wij krijgen vervolgens hun, jongere, visie op muziek ervoor terug. Hopelijk kunnen we in de toekomst zo meer opkomende talenten om ons heen verzamelen.’

‘Er is ook een Cenobite area. En de main area is natuurlijk onze eigen Dream Team area. Alle namen in de Line-up zijn uitgekozen door onszelf of met goedkeuring van ons. En er komt nog een speciale dame optreden. We houden het nog even geheim, maar iedereen kent haar wel…’

En wat volgt na 18 mei?
‘We gaan festivals doen in Nederland zoals Defqon en daarnaast zijn zojuist de Verenigde Staten, Canada en Mexico bevestigd! We hebben getekend voor een tour. Ons contact in Amerika gaat zich helemaal de pleuris werken om ons naast de tour verder op de kaart te zetten en wij gaan gewoon lekker draaien en proberen ze te veroveren voor de hardcore. EDM is natuurlijk booming daar, alle grote artiesten uit onder andere de hiphop pakken het op en wij vinden en menen dat hardcore ook echt de kans moet krijgen daar. Een echte hardcore revival!’

Maar first things first: we hopen vooral dat de cd goed ontvangen wordt en we hopen veel oude en veel nieuwe gezichten te gaan zien tijdens onze optredens de komende tijd! We hebben er echt enorm veel zin in.’

Dreamteam, zaterdag 18 mei. Be there!

  • Nijneman

    Die ken ik nog wel van vroegâh… En ik kan me ook iets voorstellen bij het hele “Dov verhaal”…

beatsessions.com essential dutch edm platform