column_dotf_2015

DOTF REUNION 2015

Het is zaterdagochtend 24 oktober, mijn wekker gaat. Naar deze dag heb ik al even uitgekeken met dubbele gevoelens. Het is leuk om zo’n dedicated groep om je heen te hebben verzameld maar het voelt ook wel als een soort Dolly Dots on vinyl.

Ontbijten op deze ochtend gaat niet lukken, dat kots ik er toch zo weer uit van de zenuwen. Laat ik maar starten met de eerste belletjes: “Yo Maxime, wat hadden wij nou afgesproken .. jij zou toch meerijden op de terugweg?”. Nee man, ik kom vanmiddag naar jou toe met de trein en daarna rijden we samen die kant op met Michiel toch?

Helemaal synchroon met de geplande wanorde besluit ik mijn plaatjes te gaan sorteren. Vanavond gaan we namelijk on tour met ons collectief DOTF. En dat .. is al even geleden! Niet alleen heb ik een aantal crew-members lang niet gezien, we draaien ook gewoon weer met vinyl deze avond en dat maakt het best spannend. Twee draaitafels, geen gedoe er omheen, gewoon dat.. en niet meer.

In de loop van de middag arriveren mijn twee maten Maxime en Michiel. De SL M5G’s worden een laatste keer nagekeken en voorzien van nieuwe elementen met ‘night club’ scratch naalden waarna de spullenboel in de achterbak van mijn Skoda Fabia verdwijnt. Leuk detail: de koplampen van de Skoda zullen deze avond zeker niet meer op het wegdek schijnen. Iets met een volle achterbak.

De reis zet zich voort richting Emst waarbij Youp van ’t Hek voor de vocale begeleiding zorgt. Gezellig zo met zijn drie in de auto, je zou bijna niet doorhebben dat we een paar uur later Parkzicht en Club IT -plaatjes moeten draaien! Maar dan ineens begint het mistig te worden, na een korte lichtflits blijken al onze horloges stil te staan op de tijd 20:00. We zijn aangekomen in Emst, de Twilight Zone van het Oosten. Hier is alles anders en moet je vergeten wat je weet van de Randstad! Een vriendelijk ontvangst van de collega’s / helden van HN-Events maakt al gelijk het eerste verschil, chill..

Club ‘The Blue Sky’ blijkt nog steeds dezelfde pittoreske doch ambitieus volle tent waar je de boel heerlijk op zijn kop kan zetten! Maar geen grootspraak, hier is men van ‘doe maar normaal’ dan doe je al gek genoeg. Een eigenaar die de uitsmijter had kunnen zijn. Het personeel zou het echter ook niet slecht doen aan de deur. Lieve mensen, goede gasten en mooie vrouwen, tijd om de apparatuur te checken!

Onze SL’s maken al snel vrienden met de grindtegels op de Booth, de ‘man van het geluid’ (wat een held!) blijkt geheel in ons straatje te passen en voor we het weten staat DOTF, Defenders of the Faith, klaar voor een nieuwe on tour. De DJ’s stromen ondertussen binnen en dat is grappig, het is namelijk nog erg vroeg. Misschien is dat wel het verschil tussen draaien voor de knaken en draaien voor het collectief plezier dat je kunt ervaren als groep. Samen uit, samen thuis!

Ik heb de eer om twee uur lang te mogen draaien met mijn persoonlijke held en collega DJ Tumbler. Wij draaien hiphouse en er is niemand die klaagt over het feit dat het harder of sneller moet. Nee, men waardeert onze sound en geeft ons een biertje voor het feest der herkenning. Mooi! De zaal is ineens geen ‘zaal’ meer maar een energiepunt rond de booth. Veel interesse in wat wij draaien, soms lijkt het of we het publiek muzikaal opvoeden. Op andere momenten komt er herkenning, en dankbaarheid.

Het is uiteindelijk DJ Jeff London die het van ons over neemt. Ook hij staat niet voor een verassing, we hebben ons immers tot in den treurige voorbereidt op deze avond en het plan zet hij magistraal voort! Terwijl het publiek geniet van de relatief goedkope biertjes toont zich ook een fijne manier van losbondigheid, het gaat steeds wat meer los. Hiphouse en club worden oldschool en UC. Gers!
Na een waanzinnige set geeft Jeff het stokje over aan Raymond a.k.a. DJ Maynor.

Deze beste man leeft muziek, Maynor leeft voor muziek. En dat is gelijk goed te horen! In het begin misschien nog wat vreemd voor het aanwezige publiek maar al snel krijgt men de swung van deze gigant te pakken. Van een ‘laten we chillen op de muziek’ gaat het naar ‘laten we lekker stampen op deze klanken!’. De posters aan de muur met daarop het DOTF logo veranderen, het oog van het DOTF logo gaat open en geeft het teken voor vol gas. Niet veel later staan daar DJ’s Stylo en Li-Z om dit genre veder vorm te geven.

Een Duitse sound gedraaid door twee onbeschrijflijke helden. Is het niet de impact van de gekozen platen dan is het wel de impact van de sublieme samenwerking tussen dit back2back duo. Emst, ‘The Blue Sky’ gaat nu echt los. Deze interactie versterkt de samenwerking tussen Stylo en Li-Z direct en maakt de avond nu al meer dan geslaagd. Maar dan is het uiteindelijk toch tijd voor de laatste set van de avond: Don Campenelli.

Geweld uit de ondergrond, kwaliteit uit de Top Notch van (early) hardcore draaiend Nederland. Helaas mogen wij zijn alias niet verklappen. Toch was het deze man die Emst het laatste zetje gaf, de man die ervoor zorgde dat de vele aanwezigen geen slim dieet nodig hadden om met wat kilo’s minder naar huis terug te keren. Vooral was hij de man die het gevoel van de Energiehal nog eenmaal liet klinken!

Een avond waarbij het ongrijpbare overheerst, het ongrijpbare van een muzikale samenwerking in vriendschappelijk verband waarbij geld niets… maar dan ook niets van waarde heeft!

DOTF

MaR

beatsessions.com essential dutch edm platform